وقتی که در آزمون ورودی مقطع فوق لیسانس با توجه به رتبه خوبی که آورده بودم میتونستم دانشگاه تهران رو که معمولاْ‌ همه رتبه های بالای کنکور ابتدا این دانشگاه رو انتخاب می کردند؛ انتخاب کنم اما این کار رو نکردم و باتوجه به حضور اساتید معتبر و بزرگ مدیریت در دانشگاه علامه طباطبایی؛ مثل دکتر شمس السادات زاهدی؛ دکتر فقیهی؛ دکتر ابطحی؛دکتر الوانی؛ دکتر صدقیانی؛ این دانشگاه را ترجیح دادم.

البته شهید بهشتی را که مقطع لیسانس آنجا بودم را به هیچ عنوان دیگر تمایل نداشتم مجدداْ انتخاب کنم. هرچند همه دوستان و رفقای لیسانس که دوران خوبی را با هم داشتیم این دانشگاه را انتخاب و در آنجا ادامه تحصیل دادند اما من معتقد بودم که تغییر دانشگاه لازم است. چون واقعا می دانستم که اساتید برای کارشناسی ارشد حرفی تازه ای ندارند و دوباره همان تکرار حرف های قدیمی است و ورود به یک دانشگاه دیگر جریان خونی تازه برای من خواهد بود.

برای ادامه تحصیل هم همیشه به همه دوستان یا افرادی که با من مشورت میکنن میگویم که سعی کنید هر مقطع تحصیلی را در یک دانشگاه جدا تحصیل کنید. یعنی اگر لیسانس در یک دانشگاه بودید حتما فوق لیسانس را در دانشگاه دیگری شروع نمایید. چون ادامه تحصیل در مقطع بالاتر و زیر نظر همان اساتیدی که در لیسانس با آنها کار کرده اید به نظر من چیزی به شما اضافه نخواهد کرد.